ارسالی از طرف " ندای دل " www.mobinipouya.blogfa.com

با تشکر از او و تمام عزیزانی که به خود ، دکتر ، بنده و این وبلاگ لطف دارند

پوپك

پوپكم،پوپك شيرين سخنم! اين همه غافل از اين شاخه به آن شاخه مپر اين همه قصه شوم از كس و ناكس نشنو غافل از دام هوس اين همه در بر هرناكس و هركس منشين پوپكم،پوپك شيرين سخنم! تويي آن شبنم لغزنده گلبرگ اميد من از آن دارم بيم كاين لجنزار تو را پوپكم آلوده كند اندر اين دشت مخوف كه تو آزاديش اي پوپك من مي خواني زير هر بوته گل زير هر جوي آب پشت آن كهنه فسونگر ديوار كه كمين كرده تو را زير درختان كهن پوپكم! آدمي هست گرگ خونخوارهء بدكارهء بد نامي هست سالها پيش دل من كه به عشق ايمان داشت تا كه آن نغمه جانبخش تو از دور شنيد اندر اين مزرع آفت زدهء شوم حيات شاخ اميدي كاشت....

چشم بر راه تو بودم كه تو كي مي آيي بر سر شاخه سرسبز اميد دل من كه تو كي مي خواني پوپكم! يادت هست؟ در دل آن شب افسانه اي مهتابي كه بر آن شاخه پريدي لحظه اي چند نشستي نغمه اي چند سرودي....

گفتم:اين دشت سيه خوابگه غولان است همه رنگ است و ريا همه افسون و فريب صيد همچون تويي اي پوپك خوش پروازم مرغ خوش خوان و خوش آوازم به خدا آسان است اين همه برق كه روشنگر اين صحراهاست پرتو مهري نيست نور اميدي نيست آتشين برق نگاهي ز كمينگاهي است همه گرگ و همه ديو....

در كمين تو و زيبايي تو پاكي و سادگي وخوبي و رعنايي تو مرو اي مرغك زيبا كه به هر رهگذري همه ديوند كمين كرده نبينند تو را دور از دست وفا پنهان از ديده عشق نفريبند تو را نفريبند تو را......
دكتر شريعتي